Przerywany czas pracy kierowcy sprowadza się do przedzielenia godzin pracy nie więcej niż jedną przerwą w pracy w ciągu doby, przerwa ta nie może być dłuższa niż 5 godzin. Przerwa musi być z góry zaplanowana. W przypadku gdy kierowca wykonuje przewozy regularne, przerwa może trwać nawet 6 godzin ale tylko wówczas dobowy wymiar czasu pracy nie przekracza 7 godzin.
Jako „Przewóz regularny” w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym to : publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych odstępach czasu i określonymi trasami, na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z późn. zm.).
- Przy ustalaniu rozkładu czasu pracy w systemie przerywanego czasu pracy stosuje się przepisy dotyczące przerw przeznaczonych na odpoczynek, chyba że przerwa przewidziana w ustalonym rozkładzie czasu pracy następuje nie później niż po upływie okresu, po którym kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na odpoczynek.
- Podczas tej przerwy kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem – nie pozostaje wówczas w dyspozycji pracodawcy.
- Za czas przerwy kierowcy przysługuje prawo do wynagrodzenia w wysokości połowy wynagrodzenia za dyżur (połowa wynagrodzenia określonego stawką godzinową lub miesięczną; jeśli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przysługuje połowa z 60% wynagrodzenia).
Warto wspomnieć o tym, że w przeciwieństwie do przepisów Kodeksu pracy ustawa o czasie pracy kierowców pozwala połączyć równoważny i przerywany czas pracy – można zatem stosować przerwę w dobowym czasie pracy nawet wówczas, gdy kierowca zatrudniony jest w systemie czasu przewidującym możliwość wydłużeń dobowych ponad 8 godzin (do 10 lub 12 godzin).
Przepisy dotyczące czasu pracy kierowców dają dużo łatwiejszą możliwość objęcia tej grupy pracowników przerywanym systemem czasu pracy niż przepisy Kodeksu pracy. Na gruncie Kodeksu ten system czasu pracy wprowadzony może zostać jedynie w drodze układu zbiorowego pracy, wyjątek dotyczy tylko pracodawcy będącego osobą fizyczną, prowadzącego działalność w zakresie rolnictwa i hodowli, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, który może oprzeć się w tym zakresie na umowie o pracę.
W stosunku do kierowców system przerywanego czasu pracy wprowadza się zaś w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy, a u pracodawcy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa – w umowie o pracę. W przeciwieństwie jednak do innych systemów czasu pracy pracodawca nie może zrobić tego w obwieszczeniu.
Podstawa prawna:
- Art. 12, 16, 18 i 24 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. nr 92, poz. 879 z późn. zm.),
- Art. 42, 104 i 139 Kodeksu pracy,
- Art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. nr 125 z 2007 r., poz. 874)
Dodaj komentarz